از كشتن او پس گفت اگر نكشم او را إِنِّي أَخافُ بدرستى كه ميترسم أَنْ يُبَدِّلَ دِينَكُمْ از آنكه مبدل و متغير سازد كيش شما را و از پرستش من باز دارد أَوْ أَنْ يُظْهِرَ يا آنكه آشكارا كند بسبب دعوت او فِي الْأَرْضِ در زمين مصر الْفَسادَ تباهى و فتنه و آشوب و حفص بضم يا و كسرها و نصب دال ميخواند يعنى ظاهر سازد موسى در اين بلاد فساد را چه وقتى كه توابع او بسيار شوند و با شما در مقام مقاتله درآيند و بين الفريقين محاربه و مقاتله واقع شود و آن منجر بتعطيل مزارع و مكاسب و معايش شود و نظام امور هرج و مرج گردد چون خبر قتل موسى منتشر شد بنى اسرائيل غمگين شدند و قبطيان شادان گشتند . وَ قالَ مُوسى و گفت موسى مر قوم خود را كه إِنِّي عُذْتُ بدرستيكه من پناه گرفتم بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ بپروردگار خود و پروردگار شما مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ از شر هر گردن كشى كه به جهت تجبر و استكبار لا يُؤْمِنُ نميگرود بِيَوْمِ الْحِسابِ بروز شمار تا شر او را از من دفع كند و چون مبالغهء فرعون در اين باب بسرحد اطناب رسيد اهل ايمان بيتاب شدند و كشتى صبر ايشان بغرقاب اضطراب افتاد . وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ و گفت مردى كه گرويده بود بموسى مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمانَهُ از خويشان فرعون يعنى حزقيل و مدتى مديد بود كه مىپوشيد ايمان خود را از فرعون و تابع او و گويند اين مرد از بنى اسرائيل بود و نام او حبيب يا شمعون و اصح و اشهر حزقيل است كه ابن عم فرعون است و در روايت واقع شده كه مدت صد سال بود كه ايمان داشت و تقيه ميكرد و از ابو عبد اللّه جعفر بن محمد الصادق عليه السلام مرويست كه تقيه از دين منست و دين پدر من و دين ندارد هر كه او را تقيه نيست و تقيه سپر خدايست در زمين او كه به آن سهام مضرت و سبوق اذيت مندفع مىشود زيرا كه مومن آل فرعون اگر اظهار اسلام ميكرد كشته ميشد از ابن عباس مرويست كه از آل فرعون غير از حزقيل كه ابن عم فرعون بود و آسيه كه زن او بود كسى ديگر ايمان نياورد حاصل كه حزقيل چون ديد فرعونيان در تكاپوى قتل موسىاند از روى انكار گفت أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا آيا ميكشيد مرديرا يعنى قصد او ميكنيد أَنْ يَقُولَ براى آنكه ميگويد رَبِّيَ اللَّهُ آفريدگار من خداى به حق است نه غير او وَ قَدْ جاءَكُمْ و حال آنكه آورده است بشما بِالْبَيِّناتِ معجزات روشن و هويدا مِنْ رَبِّكُمْ از نزد پروردگار شما كه دلالتى تمام دارد بر صدق قول او چون قلب عصا